- CO TO SĄ CHOROBY WENERYCZNE

Choroby weneryczne są chorobami zakaźnymi. Ich przy­należność do chorób zakaźnych zależy od faktu, że wy­wołują je drobnoustroje, tj. zarazki, dobrze zresztą po­znane, i że przenoszą się one z osobnika chorego na zdrowego. Choroby weneryczne różnią się od innych chorób zakaźnych typu epidemicznego (np. błonicy, duru itp.) swoistym sposobem zakażenia, które następuje prawie wyłącznie drogą kontaktu płciowego. Nazwa tych chorób pochodzi od Wenery — rzymskiej bogini miłości (odpowiadającej greckiej Afrodycie). Chociaż zarazki chorób wenerycznych mogą niekiedy, zresztą rzadko, przenosić się z osobnika chorego na zdro­wego i inną drogą, nie tylko płciową, jednak nazwa jest uzasadniona, wskazuje bowiem na główną i najczęstszą drogę szerzenia się tych chorób. Ów szczególny sposób zakażania nadaje chorobom wenerycznym swoiste pięt­no, a zarazem zalicza je do chorób społecznych (p. roz­dział pt. „Choroby weneryczne jako choroby społeczne"). W naszych warunkach geograficznych spotyka się dwie choroby weneryczne: kiłę (syfilis, lues) i rzeżączkę (tryper, gonorrhoea). Jeszcze przed 20 laty zdarzały się przypadki choroby wenerycznej zwanej wrzodem we­nerycznym (szankier miękki), dziś już zupełnie u nas nie spotykanej (dlatego pominiemy jej opis). Kiła jest chorobą znacznie poważniejszą, gdyż atakuje cały organizm — a więc jest chorobą ogólnoustrojową; ma przebieg wieloletni, nieraz skryty, objawy występu­ją na przemian z długimi nieraz okresami utajenia; ki­ła — nawet po wielu latach trwania w stanie pozornego utajenia — może wywołać późne następstwa w postaci ciężkich zmian w różnych narządach, ciężkich chorób układu nerwowego lub naczyniowosercowego. Dalej — znamienną cechą kiły jest możliwość przeniesienia za­każenia na płód przez chorą matkę. Rzeżączka jest mniej niebezpieczna, gdyż jest bar­dziej umiejscowiona; dotyczy przede wszystkim narzą­dów płciowych, jednak powikłania jej mogą prowadzić do długotrwałych stanów zapalnych i trwałej bezpłod­ności zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. Jest to cho­roba jeszcze bardziej rozpowszechniona niż kiła, prze­biega czasem w postaci utajonej u kobiet i często jest lekceważona. Obie choroby weneryczne stanowią poważne zagroże­nie populacji i dlatego były od wieków przedmiotem intensywnych badań naukowych.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. chirurg stomatolog bielsko | http://polki.pl/zdrowie/choroby,tampon-czy-podpaska,10317398,artykul.html | odwieacze do ust
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009