- KIŁA UKŁADU NERWOWEGO
Przenikanie krętków do układu nerwowego występuje bardzo wcześnie, gdyż już w okresie kiły pierwotnej. W tym okresie nie stwierdzamy żadnych objawów, lecz badanie płynu mózgowordzeniowego, według różnych zestawień, wykazuje w kile pierwotnej w 25%, a w kile wtórnej do 50% przypadków zmiany zapalne związane z zakażeniem kiłą. Należy stwierdzić, że w większości przypadków zmiany te cofają się same, ale w niektórych przypadkach pozostają w stanie utajenia (10—15%). Te właśnie przypadki w dalszej przyszłości są punktem wyjścia ciężkich, późnych zmian w układzie nerwowym.
O zmianach w układzie nerwowym we wczesnych okresach kiły była już uprzednio mowa. Jak wiadomo, najczęstszą postacią w okresie wczesnym jest bezobjawowa kiła układu nerwowego, czyli bezobjawowe zapalenie opon mózgowych. Zmiany, które występują w różnych okresach kiły w układzie nerwowym, podzielić można na dwie grupy:
1) zmiany zajmujące opony mózgowordzeniowe;
2) zmiany zajmujące tkankę mózgu i rdzenia, czyli
miąższowe. Zmiany miąższowe, które występują zawsze
w znacznie późniejszych okresach kiły, są wynikiem
wcześniejszego procesu w oponach i naczyniach.
Do grupy zmian oponowonaczyniowych należy wspomniana już postać bezobjawowego oraz objawowego zapalenia opon mózgowych, które omówione zostały w rozdziale o kile wtórnej.
Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym.
W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych zakażeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy zarówno rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych.
Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny.
Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jednak dotąd wszystkich problemów składających się na
specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko paradoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — niedoceniania ich groźnych następstw.
Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, poddawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia społeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym.
części Lancia |
stomatolog bielsko |
pozycjonowanie |
paraprotex |
okulista poznań |
sprzęt medyczny rehabilitacyjny |
Gainer 737 |
wielka pieniawa
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009