- KIŁA UTAJONA PÓŹNA

O kile utajonej była już mowa w rozdziale, w którym omawialiśmy zagadnienie kiły późnej. Wiemy, że jest to okres kiły powyżej 3 lat od zakażenia, w którym nie stwierdzamy żadnych klinicznych objawów choroby ani na skórze, ani w innych narządach — jest to więc okres bezobjawowy kiły późnej. Jedyną podstawą do rozpoz­nania tego okresu kiły jest wykrycie dodatnich odczy­nów, serologicznych. Mówiliśmy, że krętki przebywają w tym okresie w organizmie w stanie przetrwalnikowym, lecz nauka nie jest w stanie wykryć tego ani udowodnić. Dopiero pod wpływem nieznanych czynników wewnątrzustrojo­wych, a być może i zewnątrzustrojowych, następuje uczynnienie zarazków kiły i występują różnorodne ob­jawy kiły późnej. Należy podkreślić, że dawniej zaliczano do kiły utajo­nej nawet przypadki dobrze leczone, zarówno z ujemny­mi, jak z dodatnimi odczynami serologicznymi. Dziś na­leży to już do przeszłości. Przypadków dobrze leczonych nie należy traktować jako kiły utajonej, lecz jako kiłę wygasłą, wyleczoną. Niekiedy pomimo intensywnego le­czenia odczyny serologiczne mogą się utrzymywać trwa­le — jest to zjawisko tzw. surowiczooporności (patrz roz­dział o surowiczooporności). Nie należy również zaliczać do kiły utajonej tych przypadków, w których we krwi występują odczyny nieswoiście dodatnie, czyli tzw. bio­logicznie fałszywe.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. nadżerka | kalkulator bmi | gry pl | Masaż leczniczy Kraków | Yerba Mate | protetyka szczecin | projekty logo psycholog

Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009