- MASOWE I GRUPOWE BADANIA KRWI NA KIŁĘ

Masowe badania serologiczne są jedną z metod wykry­wania nieujawnionych przypadków kiły oraz oceną sta­nu epidemiologicznego na badanym terenie lub wśród badanej grupy. Pierwsze w Polsce badania masowe pro­wadzone były w r. 1928 na Huculszczyźnie. Stosowano wówczas metodę klasycznych odczynów serologicznych (Wassermanna), co nastręczało duże trudności. W okre­sie prowadzenia akcji zwalczania chorób wenerycznych od r. 1948 wykonywano wielokrotnie badania masowe, posługując się metodą suchej kropli krwi (tzw. metoda Chediaka). Badania masowe wykonane w latach 1948—1950 na terenie kraju pozwoliły na zbadanie 3 525 096 prób krwi, na podstawie których wykryto 28 000 przy­padków kiły. Najczęściej badania te pozwalały na wy­krycie przypadków kiły utajonej, często u osób, które nic o swoim zakażeniu nie wiedziały, jednak ok. 2%j przypadków stanowiły przypadki kiły w okresie wczes­nym zakaźnym. W tym czasie, a był to okres niemal pandemii kiły, wartość epidemiologiczna tych badań nie budziła wątpliwości. Znacznie mniejszą wartość miały badania masowe dla oceny tzw. chorobostanu, tj. czę­stości kiły w danej populacji. Należy podkreślić, że warunkiem uzyskania prawi­dłowych i wartościowych danych o częstości i odsetku kiły w badanej grupie ludności jest zbadanie na wy­znaczonym terenie wszystkich osób, tj. 100°/o. Realizacja pełnego zbadania dużej grupy jest bardzo trudna. Jeśli na wyznaczonym terenie zbadamy tylko część ludności, to zawsze istnieje uzasadnione podejrzenie, że w grupie nie zbadanej odsetek chorych jest znacznie większy. Jest to związane z faktem, że chory, który wie o swej cho­robie wenerycznej, unika badań, uchyla się od nich ze względu na powszechnie znaną wstydliwość. Badania masowe, które miały uzasadnienie w okresie epidemii kiły i przyczyniły się do wykrycia licznych przypadków świeżych zakażeń, zostały dziś znacznie ograniczone. Obecnie stosuje się badania masowe, a właś­ciwie grupowe, wybranych niewielkich grup ludności, która ze szczególnych powodów może być w większym stopniu narażona na zakażenie. Badań masowych na wy­krycie rzeżączki nie stosuje się, gdyż rzeżączka nie po­woduje zmian we krwi.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. kliknij tu
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009