- METODY WYKRYWANIA KRĘTKÓW
Wykrycie zarazków kiły — krętków bladych w podejrzanych wykwitach jest jedyną pewną metodą stwierdzenia kiły. Badanie to ma szczególne znaczenie w pierwszym okresie kiły, gdy zmiany we krwi jeszcze nie pojawiły się (okres kiły I — surowiczoujemny) — jest to wówczas jedyna metoda pewnego rozpoznania kiły.
Metody barwienia preparatów stosuje się dzisiaj rzadko, gdyż są mniej pewne i trudniejsze do oceny. Najpopularniejsza z nich jest metoda barwienia tuszem. Kroplę wydzieliny z podejrzanego wykwitu miesza się z kroplą tuszu i wykonuje rozmaz. Pod mikroskopem immersyjnym krętki blade o cechach charakterystycznych nie zabarwiają się i widoczne są jako białe sprężynki na ciemnym tle (stąd nazwa „krętki blade").
Najlepszą metodą badania jest badanie w ciemnym polu. Do badania tego potrzebny jest mikroskop ze specjalnym kondensorem, którego środkowa część jest zaciemniona i światło dociera tylko przez wąski rąbek na obwodzie. Kroplę wydzieliny nakłada się na szkiełko podstawowe i ogląda pod mikroskopem. W ten sposób można dojrzeć krętki żywe w ruchu — jako białe świecące spiralki na ciemnym tle. Na podstawie charakterystycznego obrazu oraz ruchów można bezbłędnie rozpoznać zarazek kiły i odróżnić go od innych, niechorobotwórczych krętków.
Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym.
W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych zakażeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy zarówno rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych.
Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny.
Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jednak dotąd wszystkich problemów składających się na
specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko paradoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — niedoceniania ich groźnych następstw.
Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, poddawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia społeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym.
stomatolog opole |
rehabilitacja psa |
sklep ortopedyczny bielsko |
konflikty rówieśnicze pomoc |
Apteka Internetowa |
zaćma |
pocenie się pod pachami |
l-carnitine gold
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009