- OSUTKI GRUDKOWE I KROSTKOWE

Osutki grudkowe mogą być wielopostaciowe. Je­śli osutka grudkowa występuje jako pierwsza, wczesna — przypomina osutkę plamistą, z tym że wysiew grudek może wystąpić również na twarzy. Najczęściej osutki grudkowe występują jako nawrotowe, a więc najwcześ­niej po 3 miesiącach od zakażenia. Ogólne cechy osutek nawrotowych są następujące: są to przeważnie osutki grudkowe, często wielopostaciowe, o układzie niesymetrycznym, ze skłonnością do grupowa­nia się, wykwity są mniej liczne niż w osutce wczesnej. Bardzo charakterystyczne i częste jest umiejscowienie na dłoniach i podeszwowej części stóp. Stan ogólny jest na ogół dobry, odczyny serologiczne zawsze wybitnie dodat­nie. Istnieje wiele odmian grudkowych osutek nawroto­wych, przy czym ustępują one bez pozostawienia zmian. Częstą odmianą grudek nawrotowych są tzw. kłykciny płaskie. Grudki te, o charakterze brodawkowatym, barwy popielatej, nieraz uszypułowane, umiejscowione są w fałdach skóry, najczęściej w okolicy narządów płciowych i odbytu, czasem na skórze owłosionej głowy. Wydzielina na ich powierzchni zawiera liczne krętki, stąd zakaźność ich jest bardzo duża. Osutki krostkowe. Są one zawsze osutkami na­wrotowymi i występują w późniejszym okresie kiły wtórnej (powyżej 4—5 miesiąca od zakażenia). Cechuje je zawsze wielopostaciowość i skłonność do grupowania. Pomimo charakteru krostkowego nie wykazują one cech ostrego stanu zapalnego. Niektóre wykwity przypominają trądzik, ospę lub rop­ne choroby skóry (tzw. niesztowice i brudźce kiłowe). Głębsze wykwity krostkowe i wrzodziejące występują częściej u alkoholików lub osób wyniszczonych. Osutki krostkowe mogą ustępować bez śladu, czasem pozosta­wiają blizny. Na błonach śluzowych jamy ustnej i na narządach płciowych występują w kile wtórnej podobne wykwity o charakterze plamistym i grudkowym. Często mają one charakter białych plamek (plamy mleczne, opalizujące) lub powierzchownych nadżerek. Wykazują one wysoką zakaźność. Częstym zjawiskiem w kile wtórnej nawrotowej jest występowanie zmian w gardle i na migdałkach w posta­ci zaczerwienienia i nalotów (angina kiłowa). W przeci­wieństwie do zwykłej anginy są one zupełnie niebolesne. Głębsze zmiany, obejmujące krtań (kiłowe zapalenie krtani), cechują się charakterystyczną chrypką. Poza zmianami typu opisanych osutek kiłowych, w ki­le wtórnej nawrotowej często występuje na skórze chara­kterystyczne bielactwo i łysienie.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. religia obrazki | aparat na zby wrocaw
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009