Osutki grudkowe mogą być wielopostaciowe. Jeśli osutka grudkowa występuje jako pierwsza, wczesna — przypomina osutkę plamistą, z tym że wysiew grudek może wystąpić również na twarzy. Najczęściej osutki grudkowe występują jako nawrotowe, a więc najwcześniej po 3 miesiącach od zakażenia. Ogólne cechy osutek nawrotowych są następujące: są to przeważnie osutki grudkowe, często wielopostaciowe, o układzie niesymetrycznym, ze skłonnością do grupowania się, wykwity są mniej liczne niż w osutce wczesnej. Bardzo charakterystyczne i częste jest umiejscowienie na dłoniach i podeszwowej części stóp. Stan ogólny jest na ogół dobry, odczyny serologiczne zawsze wybitnie dodatnie. Istnieje wiele odmian grudkowych osutek nawrotowych, przy czym ustępują one bez pozostawienia zmian. Częstą odmianą grudek nawrotowych są tzw. kłykciny płaskie. Grudki te, o charakterze brodawkowatym, barwy popielatej, nieraz uszypułowane, umiejscowione są w fałdach skóry, najczęściej w okolicy narządów płciowych i odbytu, czasem na skórze owłosionej głowy. Wydzielina na ich powierzchni zawiera liczne krętki, stąd zakaźność ich jest bardzo duża. Osutki krostkowe. Są one zawsze osutkami nawrotowymi i występują w późniejszym okresie kiły wtórnej (powyżej 4—5 miesiąca od zakażenia). Cechuje je zawsze wielopostaciowość i skłonność do grupowania. Pomimo charakteru krostkowego nie wykazują one cech ostrego stanu zapalnego. Niektóre wykwity przypominają trądzik, ospę lub ropne choroby skóry (tzw. niesztowice i brudźce kiłowe). Głębsze wykwity krostkowe i wrzodziejące występują częściej u alkoholików lub osób wyniszczonych. Osutki krostkowe mogą ustępować bez śladu, czasem pozostawiają blizny. Na błonach śluzowych jamy ustnej i na narządach płciowych występują w kile wtórnej podobne wykwity o charakterze plamistym i grudkowym. Często mają one charakter białych plamek (plamy mleczne, opalizujące) lub powierzchownych nadżerek. Wykazują one wysoką zakaźność. Częstym zjawiskiem w kile wtórnej nawrotowej jest występowanie zmian w gardle i na migdałkach w postaci zaczerwienienia i nalotów (angina kiłowa). W przeciwieństwie do zwykłej anginy są one zupełnie niebolesne. Głębsze zmiany, obejmujące krtań (kiłowe zapalenie krtani), cechują się charakterystyczną chrypką. Poza zmianami typu opisanych osutek kiłowych, w kile wtórnej nawrotowej często występuje na skórze charakterystyczne bielactwo i łysienie.