- POWIKŁANIA RZEŻĄCZKI U MĘŻCZYZN

Powikłania rzeżączki wystąpić mogą zarówno w okresie ostrym, jak i przewlekłym. W okresie ostrym rzeżączki powikłania są rzadsze. Zależą one w znacznej mierze nie od samej rzeżączki, lecz od równoczesnego zakażenia bakteriami ropnymi. Najczęstszym takim powikłaniem jest zapalenie żołędzi i napletka, pokrywanie się wy­dzieliną surowiczoropną zasychającą w cienkie strupy, czasem powstają drobne ubytki nabłonka w postaci są­czących nadżerek. W razie nasilania się obrzęku i stanu zapalnego napletka odciągnięcie go może być utrudnio­ne lub niemożliwe. Powstaje wówczas tzw. s t u 1 e j k a. Jeśli obrzęk napletka nasili się przy odsłoniętej żołędzi w stanie odprowadzenia, utrudnić to może nasunięcie napletka. Może wówczas powstać zadzierzgnięcie lub zalupek. Pierścień napletka zaciska się w tych warunkach na rowku zażołędnym. Obrzęk żołędzi i na­pletka zwiększa się. Stan taki wymaga szybkiego od­prowadzenia napletka, nieraz przy użyciu siły, w prze­ciwnym bowiem razie mogą wystąpić poważniejsze po­wikłania i długotrwałe utrzymywanie się obrzęku. Częstym powikłaniem jest zajęcie w przebiegu rze­żączki ostrej lub przewlekłej gruczołów śluzowych, za­tok i uchyłków cewki oraz innych gruczołów rozmiesz­czonych w obrębie cewki przedniej. W okresie ostrym powikłanie to może objawić się zwiększeniem wydzieli­ny ropnej, w stanie przewlekłym natomiast mogą być niedostrzegalne i wykryć je można tylko specjalnym badaniem, np. za pomocą wziernika cewkowego, obma­cywaniem cewki na zgłębniku lub badaniem palcem przez odbytnicę. Znaczenie tych powikłań polega na tym, że utrzymują one wysoką zakaźność choroby dla partnerki przy nikłych nieraz objawach klinicznych i braku dole­gliwości. Umiejscowienie zakażenia w gruczołach przycewkowych lub okołocewkowych jest częstą przyczyną nawrotów rzeżączki. Czasem w wyniku większych na­cieków może wytworzyć się ropień okołocewkowy. Ro­pień taki może przebić się do cewki moczowej lub na zewnątrz, wytwarzając trudno gojące się przetoki. Częstym i poważniejszym powikłaniem rzeżączki cew­ki tylnej jest zapalenie gruczołu krokowego o przebie­gu ostrym lub przewlekłym. Ostre rzeżączkowe zapale­nie gruczołu krokowego może występować w postaci nieżytowej — przy braku wyraźnych objawów i dole­gliwości. Stwierdzenie tego powikłania rzeżączki jest możliwe tylko na podstawie mikroskopowego badania wydzieliny po masażu gruczołu krokowego. W postaci miąższowej występują silne bóle w okolicy krocza, szcze­gólnie w czasie oddawania stolca lub moczu. Ostre za­palenie po ok. 2 tygodniach przechodzi w stan przewle­kły. Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego towarzy­szy zwykle przewlekłemu zapaleniu tylnej cewki moczo­wej. Przebiegać ono może z nieznacznymi objawami, niekiedy jednak utrzymują się dotkliwe bóle okolicy krocza i trudności w oddawaniu moczu. Badanie przez kiszkę stolcową w celu ustalenia rozpoznania jest nie­raz bardzo bolesne. Wykrycie zapalenia rzeżączkowego gruczołu krokowego ma duże znaczenie, gdyż utrzymy­wanie się takiego ogniska może być przyczyną okreso­wych nawrotów rzeżączki. Rzeżączkowemu zapaleniu gruczołu krokowego często towarzyszy zapalenie pęcherzyków nasiennych. Wystę­pują wówczas bóle w dolnej części brzucha i krocza, wy­cieki nasienia z domieszką krwi oraz bóle przy wytrysku nasienia. Nierzadko spotykanym powikłaniem rzeżączki cewki moczowej jest rzeżączkowe zapalenie najądrza. Gonokoki z cewki dostają się przez nasieniowody do najądrzy, wywołując objawy dość gwałtowne. Występuje podw. temperatura ciała i bóle w okolicy najądrza — prze­ważnie po jednej stronie — które często określane są błędnie jako bóle jąder. Przy badaniu stwierdzamy stwardnienie i bolesność najądrzy, przy czym jądra są prawie zawsze niezajęte. Znamienne jest, że wraz z wy­stąpieniem zapalenia najądrza zmniejsza się lub znika wyciek z cewki moczowej. Zmiany takie utrzymują się około 2 tygodni, po czym przechodzą w stan przewlekły. Rzadkie zajęcie obustronne najądrzy może doprowadzić do trwałej bezpłodności. Rzeżączkowe zapalenie wy­ższych odcinków narządu moczopłciowego, jak pęcherza moczowego, moczowodów i miedniczek nerkowych, zda­rza się tylko wyjątkowo.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. https://sklep.sekretyczekolady.pl/40-czekolady-mleczne | http://www.srokao.pl/2012/09/analiza-szampony-dla-dzieci.html
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009