- ROLA ODCZYNÓW SEROLOGICZNYCH W OCENIE WYNIKÓW LECZENIA

W wyniku prawidłowego leczenia kiły pierwotnej surowiczoujemnej dodatnie odczyny we krwi w ogóle nie pojawiają się. Leczenie swoiste w późniejszym okre­sie choroby z reguły doprowadza do zniknięcia uprzed­nio dodatnich odczynów serologicznych. Na ogół ob­serwuje się, że im wcześniej przeprowadzone jest pra­widłowe leczenie, tym szybciej znikają dodatnie odczy­ny we krwi. Niekiedy bywają jednak różnice i wahania. Najdłużej utrzymują się dodatnie odczyny, jeśli lecze­nie kiły wczesnej zostanie rozpoczęte w okresie kiły II okresu nawrotowej. Badania ilościowe (miana odczynu) wykazują wprawdzie stały spadek, ale dodatni odczyn utrzymywać się może do 12 miesięcy i dłużej po za­kończeniu leczenia. Zdarzają się przypadki, w których słabo dodatni od­czyn Wassermanna lub podobne utrzymują się stale po­mimo przeprowadzenia prawidłowej kuracji. Stan taki nazywamy surowiczoopornością (patrz niżej).

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym.
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009