- RZEŻĄCZKA MĘŻCZYZN

CHARAKTERYSTYKA OGÓLNA

Zakażenie mężczyzny rzeżączka, ze względu na warun­ki anatomiczne narządów płciowych, następuje wyłącz­nie w czasie stosunku płciowego. Zakażenie pozapłciowe może odbyć się tylko w sposób sztuczny — prawie nie zdarzający się w praktyce — jak np. wprowadzenie do cewki moczowej zakażonego materiału lub w ką­pieli w wannie. W wodzie po kąpieli gonokoki mogą utrzymywać się przy życiu jeszcze przez kilka godzin i kąpiel w tej samej wodzie może doprowadzić do zaka­żenia. Zdarza się również zakażenie rzeżączka mężczy­zny nie przy normalnym stosunku, lecz tylko przy zet­knięciu z narządami płciowymi kobiety zakażonej. Stosunek z kobietą chorą na rzeżączkę w okresie ostrym zawsze doprowadza do zakażenia. Liczne gono­koki znajdujące się w cewce moczowej kobiety, części pochwowej szyjki macicy, tzw. gruczołach Bartholiniego, a nawet w pochwie, wskutek spływania wydzieliny z szyjki dostają się bezpośrednio do cewki moczowej mężczyzny. W okresie przewlekłym rzeżączki u kobiet mężczyzna w czasie stosunku może niekiedy uniknąć zakażenia. Zakażenie następuje zawsze, jeśli stosunek odbywa się w czasie miesiączki lub bezpośrednio po miesiączce z kobietą chorą na przewlekłą rzeżączkę.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. www.internetowareklama.com.pl | kosmetyczka oawa joannasularz.pl | www.mojabudowa.info.pl/silniki-te-sa-bezposrednio-sprzegniete-z-pompami/
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009