- RZEŻĄCZKĄ OSTRA

Początkowe objawy kliniczne ostrej rzeżączki u męż­czyzn, zwykle już dostrzegalne przez chorych, są cha­rakterystyczne. Ujście cewki moczowej jest wyraźnie zaczerwienione, obrzękłe, zaś wydzielina —początko­wo śluzowa, przejrzysta — staje się śluzoworopna, wreszcie przybiera charakterystyczny obraz gęstej, śmietankowatej wydzieliny ropnej o zabarwieniu żółta­wym lub zielonkawym. Wydzielina z dnia na dzień sta­je się coraz bardziej obfita. Objawom tym towarzyszy najczęściej pieczenie, czasem kłucie i ból przy oddawa­niu moczu. Wskutek drażnienia śluzówki przez stan za­palny i wydzielinę ropną chorzy odczuwają częstsze niż zwykle, niekiedy przykre i bolesne, parcie na mocz oraz bolesne i długotrwałe wzwody prącia. Nasilenie tych objawów może być różne, od bardzo wyraźnych, spra­wiających duże dolegliwości, do nikłych, ledwie dostrze­galnych. Niekiedy wydzielina może być bardzo skąpa, dolegliwości niewielkie lub nie pojawiają się w ogóle. Czasem jedynie potrzeba częstego oddawania moczu zwraca uwagę chorych, zaś wydzielina pojawia się do­piero po uciśnięciu cewki. Ropna wydzielina z cewki w tym okresie choroby zawiera liczne zarazki rzeżączki o typowym wyglądzie i ułożeniu, wykrywane w bada­niu mikroskopowym. Opisany obraz charakteryzuje zapalenie przedniej cewki moczowej. Rozpoznanie rzeżączki w tym okresie nie nastręcza trudności, musi być zawsze potwierdzone badaniem mikroskopowym. Należy pamiętać, że ropny wyciek z cewki nie jest wystarczający do ostatecznego rozpoznania choroby, gdyż może być wywołany rów­nież wieloma innymi przyczynami Potwier­dzeniem zajęcia przedniej cewki moczowej może być tzw. próba dwóch szklanek. Polega ona na tym, że jeśli mocz zostanie oddany do dwóch szklanek, to w pierwszej szklance będzie on mętny, a w drugiej przejrzysty. Męt­ny mocz w obu szklankach świadczy o zajęciu również tylnej cewki. Opisane objawy początkowo nasilają się do 2 tygodni, po czym stopniowo wydzielina staje się bardziej skąpa, z ropnej przechodzi w śluzoworopną lub śluzową, a okresami całkowicie znika. W dalszym przebiegu wy­dzielina może pojawiać się tylko przed samym oddaniem moczu. W tym czasie rzeżączka może przejść w stan przewlekły lub przenieść się na cewkę tylną, wywołu­jąc ponownie objawy ostre. Czynnikami sprzyjającymi przejściu ostrej rzeżączki przedniej cewki na cewkę tyl­ną są duże wysiłki fizyczne, jazda na rowerze, naduży­wanie alkoholu, częste kontakty płciowe. Zarazki rze­żączki mogą w tych warunkach umiejscowić się nie tylko w cewce, ale również w jej uchyłkach i gruczołach cewkowych. Takie umiejscowienie jest nieraz punktem wyjścia nawrotów rzeżączki. Wraz z zajęciem tylnej cewki moczowej pojawiają się ponownie silne i bolesne parcia na mocz, częste odda­wanie moczu, bolesne wzwody prącia. Wydzielina może być niewielka. Objawy te po kilku dniach ustępują, a choroba przechodzi w stan przewlekły. Rzeżączkowe zapalenie tylnej cewki moczowej jest często punktem wyjścia poważniejszych powikłań rzeżączki, zajęcia na­jądrzy i gruczołu krokowego.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. chwilwki przez internet chwilwki przez internet darmowe online | ogrodzenia gdask | www.fitmix.pl | limo company chicago
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009