Początkowe objawy kliniczne ostrej rzeżączki u mężczyzn, zwykle już dostrzegalne przez chorych, są charakterystyczne. Ujście cewki moczowej jest wyraźnie zaczerwienione, obrzękłe, zaś wydzielina —początkowo śluzowa, przejrzysta — staje się śluzoworopna, wreszcie przybiera charakterystyczny obraz gęstej, śmietankowatej wydzieliny ropnej o zabarwieniu żółtawym lub zielonkawym. Wydzielina z dnia na dzień staje się coraz bardziej obfita. Objawom tym towarzyszy najczęściej pieczenie, czasem kłucie i ból przy oddawaniu moczu. Wskutek drażnienia śluzówki przez stan zapalny i wydzielinę ropną chorzy odczuwają częstsze niż zwykle, niekiedy przykre i bolesne, parcie na mocz oraz bolesne i długotrwałe wzwody prącia. Nasilenie tych objawów może być różne, od bardzo wyraźnych, sprawiających duże dolegliwości, do nikłych, ledwie dostrzegalnych. Niekiedy wydzielina może być bardzo skąpa, dolegliwości niewielkie lub nie pojawiają się w ogóle. Czasem jedynie potrzeba częstego oddawania moczu zwraca uwagę chorych, zaś wydzielina pojawia się dopiero po uciśnięciu cewki. Ropna wydzielina z cewki w tym okresie choroby zawiera liczne zarazki rzeżączki o typowym wyglądzie i ułożeniu, wykrywane w badaniu mikroskopowym. Opisany obraz charakteryzuje zapalenie przedniej cewki moczowej. Rozpoznanie rzeżączki w tym okresie nie nastręcza trudności, musi być zawsze potwierdzone badaniem mikroskopowym. Należy pamiętać, że ropny wyciek z cewki nie jest wystarczający do ostatecznego rozpoznania choroby, gdyż może być wywołany również wieloma innymi przyczynami Potwierdzeniem zajęcia przedniej cewki moczowej może być tzw. próba dwóch szklanek. Polega ona na tym, że jeśli mocz zostanie oddany do dwóch szklanek, to w pierwszej szklance będzie on mętny, a w drugiej przejrzysty. Mętny mocz w obu szklankach świadczy o zajęciu również tylnej cewki. Opisane objawy początkowo nasilają się do 2 tygodni, po czym stopniowo wydzielina staje się bardziej skąpa, z ropnej przechodzi w śluzoworopną lub śluzową, a okresami całkowicie znika. W dalszym przebiegu wydzielina może pojawiać się tylko przed samym oddaniem moczu. W tym czasie rzeżączka może przejść w stan przewlekły lub przenieść się na cewkę tylną, wywołując ponownie objawy ostre. Czynnikami sprzyjającymi przejściu ostrej rzeżączki przedniej cewki na cewkę tylną są duże wysiłki fizyczne, jazda na rowerze, nadużywanie alkoholu, częste kontakty płciowe. Zarazki rzeżączki mogą w tych warunkach umiejscowić się nie tylko w cewce, ale również w jej uchyłkach i gruczołach cewkowych. Takie umiejscowienie jest nieraz punktem wyjścia nawrotów rzeżączki. Wraz z zajęciem tylnej cewki moczowej pojawiają się ponownie silne i bolesne parcia na mocz, częste oddawanie moczu, bolesne wzwody prącia. Wydzielina może być niewielka. Objawy te po kilku dniach ustępują, a choroba przechodzi w stan przewlekły. Rzeżączkowe zapalenie tylnej cewki moczowej jest często punktem wyjścia poważniejszych powikłań rzeżączki, zajęcia najądrzy i gruczołu krokowego.