- RZEŻĄCZKĄ PRZEWLEKŁA MĘŻCZYZN

Cechą charakterystyczną rzeżączki przewlekłej męż­czyzn jest długotrwałość utrzymywania się procesu cho­robowego w ciągu tygodni i miesięcy, brak lub tylko bardzo nieznaczne dolegliwości. Przewlekłe rzeżączkowe zapalenie cewki dotyczy zwy­kle zarówno przedniej, jak i tylnej cewki. Wydzielina może być bardzo skąpa, śluzowa lub śluzoworopna, przy czym może ona pojawiać się tylko rano przed od­daniem moczu. W ciągu dnia wydzielina może się poja­wiać okresowo, widoczna tylko w postaci plam na bieliźnie. Wyciek z cewki nasila się z reguły pod wpływem spożycia alkoholu lub ostrych potraw, które drażnią cewkę moczową. Dolegliwości mogą być bardzo nieznacz­ne i polegają na pieczeniu przy oddawaniu moczu. W miarę trwania i przewlekania się procesu objawy mogą nasilać się. Pojawiają się większe bóle przy odda­waniu moczu, bolesne wzwody prącia — szczególnie w nocy. Niekiedy występują objawy nerwicy płciowej, jak przedwczesny wytrysk nasienia i niemoc płciowa. Ujście cewki moczowej jest często zlepione zaschniętą wydzieliną, która niekiedy utrudnia oddawanie moczu, strumień moczu jest cienki przy dużym parciu. W tym okresie można rozpoznać chorobę tylko za pomocą bada­nia mikroskopowego — czasem dopiero po prowokacji wydzieliny. Badanie to pozwala zwykle stwierdzić go­nokoki w ilości niewielkiej i często ułożone zarówno wewnątrz białych ciałek krwi, jak i poza nimi. Czasem badanie mikroskopowe nie wystarcza i trzeba wykonać posiew bakteriologiczny. Wystąpienie wyraźniejszych objawów przy dłuższym trwaniu procesu chorobowego wskazuje zwykle na za­jęcie gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych. Stanowi to już powikłanie przewlekłej rzeżączki.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. rehabilitacja Łódź | Heliosówka | protezy kończyn Poznań | endovet | Skarbnica Narodowa | neurolog | prezent

Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009