Wśród wszystkich czynności, jakie wypełniać powinna poradnia skórnowenerologiczna, najistotniejsze znaczenie ma wykrywanie źródeł zakażenia. Jest to przeciwstawienie panującego dawniej nastawienia lekarza specjalisty, jedynie na leczenie pacjenta, a więc podjęcie aktywnego poszukiwania nowych, nie wykrytych dotąd chorych, stanowiących źródło nowych zakażeń i dalszego szerzenia się chorób wenerycznych. Jest to zarazem najważniejsza droga do zahamowania wzrostu chorób wenerycznych. Środkiem do wykrycia źródeł zakażenia jest poszukiwanie i dokładne badania specjalistyczne wszystkich kontaktów chorego na chorobę weneryczną, który zgłosił się i został zarejestrowany w poradni. Dane o kontaktach uzyskać można drogą wywiadu epidemiologicznego. Cóż to jest „kontakt" w zwalczaniu chorób wenerycznych? Kontaktem nazywamy każdą osobę, z którą chory na chorobę weneryczną miał stosunek płciowy lub bliższą styczność pozapłciową w pewnym okresie czasu lub po pojawieniu się objawów choroby, a więc mógł sam się zakazić lub być źródłem zakażenia. Chodzi więc o osoby, które mogły być źródłem zakażenia dla danego chorego lub które mogły zostać przez niego zakażone. O roli wykrywania kontaktów w zapobieganiu szerzenia się chorób wenerycznych świadczyć mogą liczne badania oraz opublikowane dane i przykłady. Np. w wyniku dobrze przeprowadzonego wywiadu epidemiologicznego od jednego chorego uzyskano dane o 51 kontaktach, wśród których wykryto 19 osób zakażonych kiłą Istotne znaczenie ma nie tylko uzyskanie danych o kontaktach, ale również możliwie szybkie zbadanie zgłoszonych osób. Im później osoba z kontaktem zostanie zbadana, tym większe są możliwości powiększenia liczby zakażonych. Należy pamiętać, że choroby weneryczne szerzą się lawinowo i każdy dzień opóźnienia w zbadaniu kontaktów może przynieść nowe zakażenia. Wyniki działalności poradni w zakresie wykrywania źródeł zakażenia zależą w znacznej mierze od współpracy z pacjentem. Chory musi zdawać sobie sprawę z tegot że informacje o kontaktach mają ważne znaczenie epidemiologiczne i że podanie ich wyczerpująco i dokładnie leży również w jego własnym interesie. Niestety, częstym zjawiskiem jest bądź ukrywanie swoich kontaktów, podyktowane obawą przed ujawnieniem źródła infekcji, bądź podawanie bardzo niedokładnych danych. W tych przypadkach obowiązkiem poradni jest, aby na podstawie uzyskanych, nieraz bardzo skąpych informacji odnaleźć podaną osobę w jak najszybszym czasie i poddać ją badaniu. W celu osiągnięcia tego zadania większe poradnie, szczególnie w większych ośrodkach zatrudniają specjalną pielęgniarkę społeczną, a niejednokrotnie w poszukiwaniach konieczna jest współpraca z Milicją Obywatelską. Jest zrozumiałe, że cała procedura wykrywania kontaktów odbywa się przy zachowaniu pełnej dyskrecji i tajemnicy, w przeciwnym bowiem razie metoda ta nie dałaby zadowalających wyników. Wspomniano już uprzednio, że najistotniejsze znaczenie w wykrywaniu kontaktów ma dobrze, prawidłowo przeprowadzony wywiad epidemiologiczny.