- WYKRYWANIE ŹRÓDEŁ ZAKAŻENIA

Wśród wszystkich czynności, jakie wypełniać powinna poradnia skórnowenerologiczna, najistotniejsze znaczenie ma wykrywanie źródeł zakażenia. Jest to przeciwstawie­nie panującego dawniej nastawienia lekarza specjalisty, jedynie na leczenie pacjenta, a więc podjęcie aktywnego poszukiwania nowych, nie wykrytych dotąd chorych, stanowiących źródło nowych zakażeń i dalszego szerzenia się chorób wenerycznych. Jest to zarazem najważniejsza droga do zahamowania wzrostu chorób wenerycznych. Środkiem do wykrycia źródeł zakażenia jest poszuki­wanie i dokładne badania specjalistyczne wszystkich kon­taktów chorego na chorobę weneryczną, który zgłosił się i został zarejestrowany w poradni. Dane o kontaktach uzyskać można drogą wywiadu epidemiologicznego. Cóż to jest „kontakt" w zwalczaniu chorób wenerycz­nych? Kontaktem nazywamy każdą osobę, z którą chory na chorobę weneryczną miał stosunek płciowy lub bliższą styczność pozapłciową w pewnym okresie czasu lub po pojawieniu się objawów choroby, a więc mógł sam się zakazić lub być źródłem zakażenia. Chodzi więc o osoby, które mogły być źródłem zakażenia dla danego chorego lub które mogły zostać przez niego zakażone. O roli wykrywania kontaktów w zapobieganiu szerze­nia się chorób wenerycznych świadczyć mogą liczne ba­dania oraz opublikowane dane i przykłady. Np. w wy­niku dobrze przeprowadzonego wywiadu epidemiologicz­nego od jednego chorego uzyskano dane o 51 kontaktach, wśród których wykryto 19 osób zakażonych kiłą Istotne znaczenie ma nie tylko uzyskanie danych o kontaktach, ale również możliwie szybkie zbadanie zgłoszonych osób. Im później osoba z kontaktem zostanie zbadana, tym większe są możliwości powiększenia liczby zakażonych. Należy pamiętać, że choroby weneryczne szerzą się lawinowo i każdy dzień opóźnienia w zbada­niu kontaktów może przynieść nowe zakażenia. Wyniki działalności poradni w zakresie wykrywania źródeł zakażenia zależą w znacznej mierze od współpra­cy z pacjentem. Chory musi zdawać sobie sprawę z tegot że informacje o kontaktach mają ważne znaczenie epide­miologiczne i że podanie ich wyczerpująco i dokładnie leży również w jego własnym interesie. Niestety, czę­stym zjawiskiem jest bądź ukrywanie swoich kontaktów, podyktowane obawą przed ujawnieniem źródła infekcji, bądź podawanie bardzo niedokładnych danych. W tych przypadkach obowiązkiem poradni jest, aby na podstawie uzyskanych, nieraz bardzo skąpych informacji odnaleźć podaną osobę w jak najszybszym czasie i poddać ją ba­daniu. W celu osiągnięcia tego zadania większe poradnie, szczególnie w większych ośrodkach zatrudniają specjalną pielęgniarkę społeczną, a niejednokrotnie w poszukiwa­niach konieczna jest współpraca z Milicją Obywatelską. Jest zrozumiałe, że cała procedura wykrywania konta­któw odbywa się przy zachowaniu pełnej dyskrecji i ta­jemnicy, w przeciwnym bowiem razie metoda ta nie da­łaby zadowalających wyników. Wspomniano już uprzednio, że najistotniejsze znacze­nie w wykrywaniu kontaktów ma dobrze, prawidłowo przeprowadzony wywiad epidemiologiczny.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. program dla stomatologii | dentysta-bydgoszcz24.pl/stomatolog/ | bioluteina
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009