- ZAKAŹNOŚĆ KIŁY

Zagadnienie zakaźności kiły ma doniosłe znaczenie epi­demiologiczne. Błędne poglądy na sprawę zakaźności są często źródłem nieporozumień, a nieraz krzywdzących decyzji. Należy pamiętać, że zakaźność w przebiegu kiły ulega nieraz wielokrotnym zmianom. Istnieje ogólna za­sada, że w miarę trwania zakażenia zakaźność zmniejsza się. Najbardziej zakaźne są wczesne okresy kiły (kiła I i II okresu) z towarzyszącymi objawami klinicznymi. Aby wyrobić sobie prawidłowy pogląd na zakaźność kiły, należy odróżniać zakaźność dla partnera płciowego, dla otoczenia i dla płodu. A. Zakaźność dla partnera płciowego ma najbardziej doniosłe znaczenie w epidemiologii kiły. W okresie kiły wczesnej objawowej, kiedy wykwity kiło we zawierają bardzo liczne, żywe i zjadliwe krętki, za kaźność dla partnerów jest największa. W tym czasie każdy kontakt płciowy z osobą chorą z reguły prowadzi do zakażenia. Należy jednak pamiętać, że nawet w okre sach wczesnego utajenia, a więc pozornie bezobjawo wych, krętki krążą we krwi; nawet niewidoczne objawy w obrębie narządów płciowych mogą zawierać liczne za razki i doprowadzić do zakażenia. Tak więc cały okres kiły wczesnej nie leczonej należy uważać za zakaźny dla partnerów płciowych. Na podkreślenie zasługuje, że na wet okres wylęgania, bez żadnych objawów choroby, mo że być również zakaźny dla partnerów. Zakaźność późnych okresów kiły, powyżej 3 roku od zakażenia (kiła III okresu), jest dla partnerów płciowych niewielka, nie można jej jednak wykluczyć. Jak wiado­mo, w kile późnej — pomimo wyraźnych i nieraz cięż­kich zmian — liczba krętków jest mała, a ich zdolność zakażania ograniczona. Mimo to stałe kontakty z osobni­kiem z czynną kiłą późną mogą doprowadzić do zakaże­nia partnera. Zakaźność kiły późnej w okresie utajenia jest dla partnerów płciowych bardzo mała. Również zmiany późne układowe — w układzie krążenia lub układzie nerwowym — nie są zakaźne dla partnerów płciowych. B. Zakaźność kiły dla otoczenia budzi naj więcej nieporozumień i wątpliwości. Jak wiadomo, krętki blade są bardzo wrażliwe na warunki zewnętrzne i poza ustrojem szybko giną. W pewnych okolicznościach jed nak, gdy zachowana jest temperatura ciała i odpowiednia wilgotność, mogą utrzymywać się przy życiu nawet kilka dni. Tak więc zakaźność kiły dla otoczenia jest niewielka i dotyczy tylko objawowych postaci kiły wczesnej. Za­każenie nastąpić może przede wszystkim przy bezpośre­dnim zetknięciu z wykwitami kiłowymi, a więc przy wspólnym spaniu, pocałunku lub przy wykonywaniu za­biegów przez personel służby zdrowia. Zakażenie pośrednie — poprzez zakażone przedmio­ty — należy do rzadkości, ale zdarza się w specjalnych warunkach, przy poważnym zaniedbaniu higieny. Zacho­wanie zwykłych warunków higieny wystarczy do unik­nięcia zakażenia. Kiła późna jest zupełnie niezakaźna dla otoczenia, ani bezpośrednio, ani pośrednio. C. Zakaźność kiły dla płodu również ulega zmianom i zmniejsza się w miarę trwania choroby. Nale­ży jednak stwierdzić, że płód może ulec zakażeniu w każ­dym okresie choroby matki, zarówno we wczesnej, jak i późnej kile objawowej i utajonej. Znane są przypadki zakażenia płodu przez matkę nie wykazującą objawów choroby w ciągu 20 lat i więcej. Należy jeszcze wspom­nieć, że pokarm naturalny karmicielki (mamki) chorej na kiłę wczesną może być zakaźny dla dziecka. Tak więc najbardziej zakaźne są wczesne okresy kiły, i wielką zdo­byczą medycyny są stosowane obecnie metody, które bar­dzo szybko likwidują zakaźność choroby.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. pewna i tania poyczka w supercredit do 1500 z na 30 dni | portal medyczny | catering dietetyczny dietety.pl | www.promarkmeble24.pl/category/meble-pokojowe | bcaa 12000
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009