- ZAPOBIEGANIE KILE PÓŹNEJ

Jak wiadomo, jednym z najpoważniejszych niebezpie­czeństw kiły są zmiany późne, przede wszystkim w za­kresie układu nerwowego i układu krążenia. Występują one głównie u osobników, którzy w okresie choroby nie leczyli się lub leczyli się niedostatecznie. W tym ujęciu najważniejszą metodą zapobiegania kile późnej jest do­stateczne, a więc skuteczne leczenie kiły wczesnej. Wiemy jednak, że istnieje pokaźna liczba osób, które albo z powodu nieświadomości, albo wskutek przebycia zakażenia bezobjawowego, albo wreszcie wskutek róż­nych okoliczności nie były leczone we wczesnych okre­sach choroby lub przerwały leczenie, a obecnie są w okre­sie kiły utajonej. W tym okresie choroby nie występują jak wiadomo żadne dolegliwości, istnieje jednak niebez­pieczeństwo wystąpienia ciężkich zmian późnych, pro­wadzących nieraz do inwalidztwa. Zapobieganie tym późnym i groźnym następstwom kiły polega na wykry­waniu kiły utajonej oraz na kontroli w ciągu określone­go czasu chorych, którzy przebyli leczenie kiły nawet w okresie wczesnym. Wykrywanie kiły utajonej odbywa się za pomocą badań serologicznych masowych i grupo­wych oraz przy szerokim udostępnieniu badań dobro­wolnych. Przy wojewódzkich przychodniach skórnowenerologicznych istnieją poradnie dla kiły późnej, gdzie prze­prowadza się wielospecjalistyczne badania. Polegają one na wszechstronnych badaniach klinicznych prowadzo­nych przez lekarzy różnych specjalności oraz bada­niach — niekiedy wraz z badaniami płynu mózgowordzeniowego — mających na celu wykrycie ewentual­nych zmian narządowych. W razie wykrycia jakichkol­wiek zmian kiłowych lub podejrzanych o kiłowe — pacjentów poddaje się odpowiedniemu leczeniu, które zabezpiecza ich przed dalszym rozwojem choroby i cięż­kimi zmianami kiły późnej.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. usuwanie blizn bielsko | myortho.com.pl/stomatologia.html | koksy | metanabol
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009