- ZMIANY W KILE PÓŹNEJ W OBRĘBIE SKÓRY I BŁON ŚLUZOWYCH

Kiła w okresie późnym występować może na skórze i błonach śluzowych pod dwiema postaciami: kiły guzkowopełzakowatej i kilaków. a. Kiła guzkowopełzakowata. Początkowo powstaje płaski guzek od wielkości grochu do wielkości śliwki, dość twardy, o zabarwieniu czerwonobrunatnym. Guzek ten ulega rozpadowi, wytwarza się owrzodzenie, gojące się z pozostawieniem blizny, a na obwodzie powstają nowe guzki. Zmiany szerzą się obwodowo pełzakowato, pozostawiając w części środkowej gładką bliznę. W ten sposób powstają ogniska o nieregularnych kształtach, z blizną w środku i czynnymi guz kami na obwodzie, niszczące częściowo tkanki, w obrębie których szerzą się. Ogniska te są niebolesne, dość charakterystyczne, tak że doświadczony specjalista może rozpoznać tę postać kiły późnej na podstawie obrazu klinicznego. Zmiany szerzą się miesiącami, a nawet latami, po czym goją się z pozostawieniem blizn. Istnieje wiele odmian kiły guzkowopełzakowatej, w zależności od mniejszej lub większej skłonności do rozpadu i bliznowacenia. b. Kilaki. Inną odmianą kiły późnej są kilaki. Pierwotnie powstaje guz, usadowiony głęboko w tkance podskórnej, kości lub mięśniach. Guz stopniowo przebija na zewnątrz i rozpada się, wytwarzając głębokie, kraterowate owrzodzenie. Z dna tego owrzodzenia wydziela się ciągnąca wydzielina, podobna do gumy arabskiej. Owrzodzenie to często szerzy się obwodowo, niszcząc tkanki, po czym goi się po wielu miesiącach, pozostawia­jąc bliznę. Kilaki wychodzące z kości wywołują większe zniszczenia i następnie zniekształcenia. W wydzieli­nie z owrzodzeń nie można na ogół wykryć krętków bladych. Kilaki mogą się umiejscowić wszędzie, dość często jed­nak występują na twarzy, podudziach. Duże, szpecące zniekształcenia kości i tkanek miękkich nosa, policzków, czaszki — są najczęściej zejściem kilaków. Zmiany w obrębie błon śluzowych do­tyczyć mogą jamy ustnej, podniebienia i jamy nosowej, gdzie również powodują zniszczenia tkanek i blizny. W obrębie podniebienia twardego i mięk­kiego powstają kilaki, po zejściu których może nastą­pić przebicie podniebienia i zniekształcenia łuków podniebiennych ze zniszczeniem języczka podniebiennego. W jamie nosowej zmiany w kile późnej wystę­pują dość często. Kilaki umiejscowione w przegrodzie nosowej mogą zniszczyć i przebić część chrzestną, w wy­niku czego nos ulega zniekształceniu (nos lornetkowaty), lub część kostną, która ulega zapadnięciu i powstaje bardzo charakterystyczny dla kiły nos siodełkowaty.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. stewia sklep | https://www.papilot.pl/ginekolog/podpaska-kontra-tampon-obalamy-mity,9949,1
Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009