- ZNAMIONA CZYLI STYGMATY KIŁY

Znamiona lub stygmaty kiły nie są objawami czynnej kiły wrodzonej, ale charakterystycznymi śladami uprzed­nio istniejącej kiły płodowej lub wrodzonej wczesnej. Najczęściej znamiona dotyczą układu kostnego. W za­kresie kości czaszki występują zniekształcenia wskutek ustąpienia zmian okostnych we wczesnej kile, jak czoło olimpijskie, głowa kwadratowa, czaszka wieżowa. Kości nosa ulegają zniekształ­ceniu albo wskutek zaburzeń rozwojowych w życiu pło­dowym, albo kiłowych zmian wc wczesnej kile, tworząc tzw. nos siodełkowaty, czasem nos lornet­ko w a t y. Podniebienie może być wysokie, tzw. go­tyckie. Na podudziach wytworzyć się mogą uwarstwie­nia kostne, przybierając postać tzw. podudzi sza­blastych. Podobne nawarstwienia wytworzyć się mogą na obojczyku. Na mostku brakować może tzw. wyrostka mieczykowatego. Bardzo charakterystyczne są znamiona zębowe w zakresie zębów stałych, powstałe wskutek uszkodzenia przez krętki zawiązków zębowych w życiu płodowym. Górne siekacze zębowe mają kształt beczułek z wrębami na części siecznej (tzw. zęby Hutchinsona). W zakresie zębów trzonowych może wystąpić zanik guzków, spłaszczenie. Do zaburzeń rozwojowych należą zbyt małe zęby, czasem zbyt duże lub ich nie­prawidłowe ustawienie. W otoczeniu jamy ustnej występują bardzo typowe dla kiły znamiona skórne. Są to blizny rozchodzące się promieniście od kącika ust, tzw. blizny Parrota. Obok wymienionych wyżej znamion, które są pozostałością zmian czynnych wczesnych, występują w kile wrodzo­nej czynne zmiany późne, o których już wspominano. Najcharakterystyczniejsze z nich są zmiany w narzą­dach wzroku i słuchu. Zapalenie miąższowe rogówki występuje prawie wyłącznie w kile wrodzonej. Polega ono na przewlekłym stanie zapalnym, zarastaniu naczyń i zmęt­nieniu rogówki. W rezultacie może wystąpić znaczne pogorszenie wzroku, aż do ślepoty. Proces ten może się pojawić w okresie od 5 do 40 roku życia, nieraz u osob­ników, którzy nigdy nie wykazywali żadnych objawów kiły. Odczyny serologiczne są zawsze wybitnie dodatnie. Ciekawe jest, że w zmianach tych nigdy nie wykazano obecności krętków i uważa się, że jest to tylko szczegól­ny odczyn alergiczny w przebiegu kiły wrodzonej. Wy­gojone zmiany po zapaleniu miąższowym rogówki nale­żą do znamion kiły wrodzonej. Zmiany narządu słuchu polegają na zapale­niu ucha wewnętrznego, prowadząc nieraz do głuchoty, a jeśli wystąpią w niemowlęctwie — do głuchoniemoty. Zmiany oczne, słuchowe i zębowe często występują w zespole i noszą nazwę trójcy Hutchinsona.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. apteka w krakowie | paraprotex | kinesiotaping białystok | Animal Cuts | pierogi

Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009