- ZWIĄZEK CHORÓB WENERYCZNYCH

Jest to drugi czynnik psychologiczny o doniosłym zna­czeniu w epidemiologii chorób wenerycznych i wiąże się nierozłącznie z problemem wstydliwości. Warunki, w jakich następuje zakażenie chorobą wene­ryczną, nieraz sprzeczne z przyjętymi normami moralnoobyczajowymi, mogą narażać chorego, który je ujawni, na potępienie ze strony opinii publicznej. Potencjalna możliwość ujawnienia takich warunków i związane z tym komplikacje rodzinne zniechęcają chorych do udzielania lekarzowi szczegółowych informacji, co z kolei jest nie­zbędnym warunkiem zahamowania dalszego szerzenia się choroby wenerycznej. Na tym tle występują trudności ze zdobyciem niezbędnych informacji dotyczących źródeł za­każenia i kontaktów chorego. Jeśli uprzytomnimy sobie, że zakażenie chorobą weneryczną w wyniku nie stałego postępowania, ale jakiegoś incydentu, przypadkowego kontaktu pozamałżeńskiego może stać się przyczyną roz­bicia rodziny, a nieraz rodzinnej tragedii — staje się zro­zumiałe, jak ważne jest uwzględnienie i tego czynnika we wszelkich planach zwalczania chorób wenerycznych. I znowu nie lekceważenie tej przeszkody, ale uwzględnie­nie jej i zagwarantowanie pełnej poufności i dyskrecji jest jedyną drogą do zmniejszenia jej hamującego dzia­łania.

Choroby weneryczne ?
Choroby weneryczne stanowiły zawsze problem specjalnie trudny dla służb zdrowia różnych krajów. Istnieje wiele cech szczególnych, które odróżniają je od innych chorób o charakterze społecznym. W ostatnich latach obserwuje się wzrost świeżych za­każeń chorobami wenerycznymi nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Ciekawe jest, że wzrost ten występuje w okresie, który charakteryzuje się znacznym postępem wiedzy lekarskiej. Postęp dotyczy za­równo rozpoznawania, jak i leczenia chorób wenerycznych. Nowe metody badań serologicznych, uzupełniające metody klasyczne stosowane dotąd w rozpoznawaniu kiły, pozwalają na dokładniejszą diagnostykę przypadków wątpliwych i bezobjawowych oraz dostarczają Imunologicznych dowodów wyleczenia kiły. W zakresie'" leczenia chorób wenerycznych metody współczesne pozwalają na szybkie usunięcie zakaźności oraz, w znacznej większości przypadków, na szybkie i definitywne wyleczenie wczesnych zakażeń. W stosunku do metod stosowanych dawniej jest to postęp niemal rewolucyjny. Mimo że postęp nauki wpłynął korzystnie na metody walki z chorobami wenerycznymi, nie rozwiązano jed­nak dotąd wszystkich problemów składających się na specyfikę tych chorób. Wystąpiło nawet zjawisko pa­radoksalne: znacznie łatwiejsze i skuteczniejsze leczenie wywołało wzrost lekceważenia tych chorób — nie­doceniania ich groźnych następstw. Wśród przyczyn wzrostu chorób wenerycznych, pod­dawanych wielokrotnie wszechstronnej analizie (są one omówione w osobnym rozdziale), jednym z ważnych czynników jest spadek uświadamiania społeczeństwa o tych chorobach, ich objawach i następstwach, metodach ich zwalczania i zapobiegania. O roli tego czynnika świadczyć mogą liczne wywiady lekarskie z pacjentami — wskazujące na niski stopień uświadomienia spo­łeczeństwa — oraz zwiększające się liczby wykrywanych przypadków chorób zaawansowanych, zaniedbanych, niedostrzeżonych lub zlekceważonych przez pacjentów w okresie wcześniejszym. diety | odżywki | suplementy diety | kelp | korona porcelanowa

Teksty unikalne, pisane na zlecenie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2009